http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/12812517.asp?yazarid=249&gid=61
Evet, Yılmaz Özdil... Yazmış işte yine. Kısaca özetlemiş memleketin çivisi çıkmış halini..
Düna akşam Cumhuriyet yürüyüşüne katıldık kızımla. Yolların kapatılmış olduğu ve büyük izdiham olacağı düşüncesiyle arabayı epey geride bir park yerine bıraktık. Sonra yürü yürü bir baktık ki bir avuç insanız Belediye önünde toplanmış. Üstelik Cumhuriyet Yürüyüşü için startı verecek tarihi belediye binasının ışıkları sönük, kimsecikler yok. Sanki yanlış anlamışız diyeceğiz ama başkaları da aynı yanlış anlamaya ortak. Arada bir grup var anlı şanlı bayramımıza siyasi bir gömlek giydirmek istercesine sloganlar atıyor. Biz diğerleri yaşlısıyla genciyle hatta bebek arabasında bebeğiyle orada olanlar ise yürüyüşün başlamasına sadece 15 dakika kalmışken Antalya halkının nasıl bu kadar ilgisiz kalabildiği şaşkınlığıyla etrafımıza bakınıyoruz. Tabii ya o anda jeton düşüyor. Burası Antalya, tatil şehri. Ne Ankara, hatta ne de şu gavurun memleketi denilen İzmir. Bir arkadaşım var yanımızda. İzmirlidir kendisi. Gözlerimiz doldu. Bu mudur memleketin hali diye. Nasıl bir memleket olduk diyemiyorum ki. Bunun sinyalleri çoook önceden verilmişti aslında. Yıllardır tırmanıyordu bu durum. Bir grup sıkı temellerle arı gibi çalışırken, diğer bir grup ki biz onları aydın diye niteleriz, kulaklarının ve gözlerinin kısaca algılarının üzerine yatmış uyuyorlardı. Şimdi uyandılar bir baktılar ki neredeyse iş işten geçmiş... Sanki biz bir avuç insan yasak bir kutlama için toplanmışız. Arada küçük el kameralı abiler dolaşıyor, 29 ekim coşkusu görüntüleniyor. Halbuki tüm halkımız elele mutlulukla kutlamalıydı bu bayramı, öyle değilmi ya? Kötü bir şey mi Cumhuriyet Bayramını kutlamaka sokaklarda? Neyse ki Cumhuriyet Meydanına gidene kadar eklenenler ve meydanda toplananlar ile coşkulu bir kutlama yaşandı da morallerimiz az da olsa yerine geldi.
Daha coşkulu kutlamalara, hep beraber...
